چهارشنبه 28 آذر 1397

بنیاد نخبگان استانها

بنیاد نخبگان استانها

سامانه ها

نشست تخصصی «بررسی بیماری HIV به عنوان یک پدیده اجتماعی» برگزار شد.

نشست تخصصی «بررسی بیماری HIV به عنوان یک پدیده اجتماعی» در روز پنجشنبه مورخ اول آذر 1397 ساعت 15:30 در محل دانشگاه آزاد اسلامی مریوان با حضور نخبگان شهرستان مریوان، روسا و نمایندگان تعدادی از ادارات شهرستان، اعضای کارگروه پزشکی و سلامت و اعضای هسته مرکزی شورای سرآمدان علم و تجربه ی شهرستان مریوان تشکیل شد.

در این نشست که کارگروه پزشکی و سلامت شورای سرآمدان ارائه گزارش دادند، آقایان دکتر عبید رحمانی رئیس کارگروه پزشکی و سلامت شورای سرآمدان، دکتر مکاری، دکتر اقبال رشیدی، دکتر مظفر خردمند، دکتر جبار پیروزی، ایوب غلامی، حمید پرتوی و شهرام مرادی سخنرانی کردند. با توجه به نزدیکی روز جهانی ایدز (اول دسامبر) و اینکه این بیماری یک پدیده اجتماعی است، موضوع نشست به این موضوع اختصاص یافت که خلاصه مباحث بعمل آمده به شرح زیر است:
ایدز به عنوان یک پدیده اجتماعی است نه یک بیماری ساده که در آن تنها باید بیمار شناخته شود چون تنها مخزن ما در این مقوله خود بیمار است. بر اساس یکی از برنامه های جهانی در فاصله سالهای 2016 تا 2030 به منظور کنترل این پدیده اجتماعی باید 90 درصد بیماران شناسایی شوند و از 90 درصد بیماران شناسایی شده باید درمان بگیرند و 90 درصد بیماران درمان شده باید سطح ویروس آنها به قدری باشد که قدرت انتقال نداشته باشند. در سطح جهان به طور متوسط حدود 70 درصد مبتلایان به این بیماری شناسایی شده اند اما در کشور ما این امار خیلی کم و احتملا زیر 20 درصد باشد. در سطح ملی هم در برنامه چهارم کشوری در حوزه بهداشت به منظور کنترل بیماری ایدز برنامه مدونی وجود دارد که در آن هیجده سازمان با هم در این خصوص شریک  هستند و برای کنترل این بیماری با هم مشارکت دارند. در شهرستان مریوان تهدیدهایی در خصوص بیماری ایدز وجود دارد که از آن جمله می توان به شرایط ترانزیت، مرزی بودن، گردشگری بودن و ترس افراد دارای رفتار پر خطر از فاش شدن هویت بواسطه کوچک بودن شهر اشاره کرد. اما شهر مریوان در کنار این تهدیدها دارای ظرفیتهایی است که باید مورد توجه و استفاده حداکثری قرار گیرد که می توان به مواردی چون وجود پایگاه مشاوره رفتاری، تست سریع HIV، اجرای برنامه پیشگیری از انتقال HIV از مادر به کودک و فعال بودن زندان از نظر بررسی بیماریهای آمیزشی چون ایدز و هپاتیت اشاره کرد. یکی از مشکلات اصلی بیماری ایدز این است که بخش عمده این بیماری پنهان است چه به لحاظ علائم بیماری و چه به لحاظ اینکه افراد مبتلا به دلایل اجتماعی و ترس از آبروی خود و طرد شدن در جامعه این مسئله را پنهان می کنند و لذا آمارهای موجود به هیچ عنوان قابل اعتماد نیست. یکی از بنیادی ترین و مهمترین برنامه ها برای کنترل این بیماری مسئله آموزش است که می تواند هم از طرف آموزش و پرورش و هم در برنامه های متعدد توسط سمن های مختلف اجرا شود. نکته دیگر در خصوص این بیماری لزوم همکاری 18 شریک پیش بینی شده در برنامه است. در حقیقت به تنهایی شبکه بهداشت نمی تواند در این خصوص نقش موثری داشته باشد و 17 شریک دیگر هم لازم است در این مورد همکاری کنند. بحث انگ زدایی در موضوع HIV یکی دیگر از نکته های کلیدی و مهم در این مقوله است. باید همفکری کرد که چه کار کنیم انگ در این موضوع کمرنگ شود و پایین بیاید و جامعه افراد مبتلا را پذیرش کنند تا بتوانند بدون ترس روند درمانی خود را پیگیری کنند. اگر چه در مریوان تست سریع این بیماری وجود دارد اما هنوز کارایی ندارد و فضا و شرایط جامعه طوری است که افراد مشکوک جرات مراجعه به این پایگاهها را ندارند و این است که شعار امسال روز جهانی ایدز "من آزمایش می دهم" تعیین شده است. خطر بسیار بزرگی که در خصوص این بیماری در کل کشور وجود دارد، پنهان بودن و شناسایی نشدن بخش وسیعی از افراد مبتلا به این ویروس است و تا زمانی که دیدگاه ها چه به لحاظ مذهبی، سنتی، قانونی و امنیتی عوض نشود و مجبور به پوشاندن حقایق و مخفی کاری و پنهان کاری نباشیم، نمی توانیم در این حوزه قدم موثری برداریم و این بیماری مثل آتشفشانی است که هر لحظه ممکن است فوران کند. باید به لحاظ فرهنگی و آموزشی کاری بکنیم که بتوانیم بطور آزادانه و صریع صحبت بکنیم و حقایق را به مردم بگوییم. آمارها نشان می دهد که الان غالبترین روش انتقال ویروس HIV در سطح کشور تماس جنسی است و باید روشهای محافظتی در تماس جنسی را آموزش داد و امکانات لازم هم باید فراهم شود. این موارد به هیچ عنوان نباید به عنوان ترویج مسائل جنسی تلقی شود و به خاطر این موضوع محدودیت دسترسی به ابزارهای پوششی تماس جنسی را ایجاد کرد چرا که سالها تجربه نشان داده با اعمال این محدودیتها و پنهان کاری نمی توان تماسهای جنسی نامتعارف را کاهش داد. داستان اصلی در این مقوله انگ زدایی و اموزش است. باید بتوان بطور ازادانه در مورد این بیماری و روشهای انتقال و پیشگیری آن صحبت کرد و آموزش داد و در این خصوص واقعیتهای اجتماعی را قبول کرد. بنابراین باید روی انگ زدایی، پیشگیری و کاهش آسیب این بیماری کار کرد. تا جایی که میتوان باید روی حذف رفتارهای پر خطر ابتلا به این بیماری مثل تماس جنسی نامتعارف، تزریق معتادان و انتقال خونی کار کرد، اما نباید از کم خطرتر کردن رفتارهای پر خطر هم غافل بود. به منظور کم خطر کردن رفتارهای پرخطر باید دسترسی به امکانات پیشگیری تماس جنسی و نیز سرنگ برای تزریق معتادان را تسهیل کرد. با توجه به اینکه مریوان به شهر NGO ها معروف است و بسیار جایگاه قابل اعتمادی در میان مردم دارند، لذا به منظور تبلیغ و عمومی سازی این گفتمان در خصوص بیماری ایدز باید از ظرفیت NGO های مختلف استفاده کرد و پیشنهاد مشخص در این زمینه استفاده از نمایش فیلم و تئاتر و دعوت NGO ها از مردم برای حضور در تماشای این برنامه های هنری است و البته در کنار نمایش فیلم می توان از سخنرانی افراد آگاه در این موضوع هم استفاده کرد بطوریکه با زبان ساده نسبت به ترویج این گفتمان در میان مردم صحبت کنند. نکته دیگر در این موضوع شناسایی افرادی که تمایل به رفتار پر خطر دارند و ناهنجار هستند و یا اینکه بدسرپرست هستند بویژه در سطح مدارس. این افراد باید توسط مشاورین در مدارس شناسایی و به مراکز مربوطه هدایت شوند. رانندگان ماشینهای ترانزیتی و گدایان خیابانی ناشناس هم افراد مشکوکی هستند که مراقبت از آنها می تواند در پیشگیری و جلوگیری از شیوع بیشتر این بیماری موثر باشد. یکی دیگر از راهکارها برای شناسایی و در نهایت پیشگیری این بیماری این است که در سطح ملی سعی شود آزمایش ویروس ایدز به عنوان پروتوکل در آزمایشهای اجباری مثل ازدواج و اشتغال و ... وارد شود و قانونی شود. افراد و گروههایی چون گروههای همیار بهزیستی، هلال احمر، مشاوران مدارس، کارشناس آسیبهای اجتماعی مدارس، مربی بهداشت مدارس و ماموستایان آیینی هم می توانند نقش موثری در حیطه آموزش در این خصوص داشته باشند که جا دارد از این ظرفیتها هم به نحو مطلوبی استفاده شود. یکی از مشکلات حوزه آموزش و پرورش مریوان این است بدلیل کمبود فضای آموزشی، چیدمان مدارس مناسب نیست و بسیاری از دانش آموزان مجبورند برای رفتن به مدرسه مسیر طولانی را طی کنند و در طول مسیر در معرض آسیبهای متعددی هستند که جا دارد مسئولین در این خصوص همت و برنامه ریزی لازم را بعمل آورند. یکی دیگر از نکات مطرح شده این بود که شبکه بهداشت باید اطمینان و اعتماد را در میان مبتلایان به این بیماری ایجاد کند که شبکه بهداشت می تواند در شناسایی، پیشگیری و درمان مبتلایان کمک کند و در این خصوص اعتماد و توجه آنان را به خود جلب کند. با توجه به اینکه کارگروه سلامت و امنیت عذایی در سطح ادارات و با نظارت فرمانداری فعال است، پیشنهاد شد که از ظرفیت این کارگروه هم برای کارمندان ادارات و خانواده های آنان نسبت به فرهنگسازی و آموزش و ترویج موضوع بیماری ایدز استفاده کرد.

تاریخ انتشار : 1397/09/07
کد : 246
تعداد بازدید: 56

               تمامی حقوق متعلق به این سایت برای بنیاد ملی نخبگان محفوظ می باشد
آدرس: خیابان آزادی- بین خیابان نواب و رودکی- جنب کوچه طاهرنیا- پلاک 209 تلفن: 63478000 - 09601